1978 yılında Zonguldak'ta madende çalışan işçiler, oldukça zor şartlar altında ve yetersiz güvenlik önlemleriyle geceli gündüzlü çalışmaktadır. Bu işçilerin tek amacı evlerine ekmek götürmek ve ailelerini geçindirmektir. İlyas, durumun ciddiyetini fark ederek arkadaşlarını Nurettin ve Ömer'i uyarır.
Sendikanın harekete geçmesi ve gerekli güvenlik tedbirlerinin alınması için imza toplamayı amaçlar. Ancak işlerinden kovulma korkusuyla pek çok iş dayanışmaya ya da greve destek vermemektedir. İlyas mücadelesinde yalnız kalmaktadır.
