1965'te gösterime giren 'Ben Öldükçe Yaşarım', Yılmaz Güney'in ilk çizgi dışı yapımlarından biri. Film, kan davası karşıtı bir öyküyü işliyor. Töre baskısıyla anası tarafından babasının intikamını alması için zorlanan bir karakterin hikayesini anlatıyor.
Film, salon filmleri yapımcılarının dışladığı ve Beyoğlu sinemalarında oynatılmadığı için dikkat çekiyor. Yapımcılar, 'Koltuklarımız kırılıyor, seyircimiz değişiyor' gerekçesiyle filmlerini oynatmadıkları belirtiliyor.